(ทุกเวลาทำวัตรเช้าและเวลาเข้านอน)
สัพเพ สังขารา อะนิจา
สังขารคือร่างกายจิตใจ แลรูปธรรม นามธรรม ทั้งหมดทั้งสิ้น มันไม่เที่ยง เกิดขึ้นแล้วดับไป มีแล้วหายไป
สัพเพ สังขารา ทุกขา
สังขารคือร่างกายจิตใจ แลรูปธรรม นามธรรม ทั้งหมดทั้งสิ้น มันเป็นทุกข์ทนยาก เพราะเกิดขึ้นแล้ว แก่ เจ็บ ตายไป
สัพเพ ธัมมา อะนัตตา
สิ่งทั้งหลายทั้งปวง ทั้งที่เป็นสังขาร แลมิใช่สังขาร ทั้งหมดทั้งสิ้น ไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตน ไม่ควรถือว่าเรา ว่าของเรา ว่าตัวว่าตนของเรา
<<<<<>>>>>
อะธุวัง ชีวิตัง
ชีวิตเป็นของไม่ยั่งยืน
ธุวัง มะระณัง
ความตายเป็นของยั่งยืน
อะวัสสัง มะยา มะริตัพพัง
อันเราจะพึงตายเป็นแท้
มะระณะปะริ โยสานัง เม ชีวิตัง
ชีวิตของเรา มีความตาย เป็นที่สุดรอบ
ชีวิตัง เม อะนิยะตัง
ชีวิตของเรา เป็นของไม่เที่ยง
มะระณัง เม นิยะตัง
ความตายของเรา เป็นของเที่ยง
วะตะ
ควรที่จะสังเวช
อะยัง กาโย
ร่างกายนี้
อะจิรัง
มิได้ตั้งอยู่นาน
อะเปตะวิญญโณ
ครั้นปราศจากวิญญาณ
ฉุฑโฑ
อันเขาทิ้งเสียแล้ว
อะธิเสสะติ
จักนอนทับ
ปะฐะวิง
ซึ่งแผ่นดิน
กะลังคะรัง อิวะ
ประดุจดังว่าท่อนไม้ และท่อนฟืน
นิรัตถัง
หาประโยชน์มิได้
